کابل شبکه

کابل شبکه (Network Cable) سیمی است که برای اتصال دستگاه‌های شبکه مانند کامپیوترها، سوئیچ‌ها، روترها و مودم‌ها به یکدیگر یا به اینترنت استفاده می‌شود.

انواع اصلی کابل شبکه:

1. کابل زوج به‌هم تابیده (Twisted Pair Cable): رایج‌ترین نوع است و شامل دو دسته اصلی می‌شود:

• UTP (Unshielded Twisted Pair - بدون شیلد): ارزان‌تر و انعطاف‌پذیرتر است، اما در برابر نویز الکترومغناطیسی (EMI) آسیب‌پذیرتر است. پرکاربردترین نوع در شبکه‌های LAN داخلی است.
• STP (Shielded Twisted Pair - با شیلد): دارای یک لایه محافظ (شیلد) است که آن را در برابر نویز مقاوم‌تر می‌کند و برای محیط‌های صنعتی یا نزدیک به منابع نویز مناسب است.

2. کابل فیبر نوری (Fiber Optic Cable): از رشته‌های شیشه‌ای یا پلاستیکی برای انتقال داده‌ها به صورت پالس‌های نوری استفاده می‌کند.

• مزایا: سرعت بسیار بالاتر، برد طولانی‌تر و ایمنی بیشتر در برابر نویز.
• کاربرد: شبکه‌های اصلی (Backbone)، اتصالات مسافت‌های طولانی و مراکز داده.

دسته‌بندی کابل‌های زوج به‌هم تابیده (بر اساس استاندارد Cat):

این دسته‌بندی نشان‌دهنده حداکثر پهنای باند (سرعت) و فرکانسی است که کابل می‌تواند پشتیبانی کند:

• Cat 5e: حداکثر تا 1000 مگابیت بر ثانیه (1 Gbps) یا 1000BASE-T.
• Cat 6: حداکثر تا 10 گیگابیت بر ثانیه (10 Gbps) در فواصل کوتاه‌تر (معمولاً تا 55 متر).
• Cat 6a: پشتیبانی کامل از 10 Gbps در فواصل استاندارد 100 متری.
• Cat 7/8: برای سرعت‌های بسیار بالا (بالاتر از 10 Gbps) و مراکز داده پیشرفته طراحی شده‌اند.

کانکتور رایج:

رایج‌ترین کانکتور برای کابل‌های شبکه اترنت (زوج به‌هم تابیده) RJ-45 است.